“ҶАВОНОН — ТАКЯГОҲИ ДАВЛАТИ МИЛЛӢ ДАР ПАЁМИ ПРЕЗИДЕНТИ КИШВАР”
Паёми навбатии Президенти Ҷумҳурии Тоҷикистон, Пешвои муаззами миллат муҳтарам Эмомалӣ Раҳмон бори дигар собит сохт, ки ҷавонон ҳамчун неруи созанда, қувваи пешбаранда ва такягоҳи устувори давлати миллӣ дар сиёсати давлатӣ мавқеи хоса доранд. Таваҷҷуҳи ҳамешагии Пешвои миллат ба масъалаҳои тарбия, рушд ва ҳимояи манфиатҳои ҷавонон аз он далолат медиҳад, ки ояндаи кишвар маҳз дар дасти насли соҳибмаърифат, ватандӯст ва созандаи онҳо қарор дорад.
Президенти мамлакат дар Паёми худ бо ифтихор таъкид намуданд, ки имрӯз садҳо ҳазор ҷавони кишвар дар соҳаҳои илму маориф, иқтисоду истеҳсолот, мудофиа ва амният, хизматрасонӣ, фарҳанг ва варзиш фаъолона саҳм мегузоранд. Ин маънои онро дорад, ки ҷавонони тоҷик на танҳо шоҳиди раванди созандагиву ободонӣ мебошанд, балки ҳамчун неруи фаъоли иҷтимоӣ дар маркази сиёсати давлатӣ қарор гирифтаанд.
Ҳеҷ шакке нест, ки ҷавонон аз аввалин рӯзҳои Истиқлолияти давлатӣ дар саҳифаҳои таърихи навини кишвар нақши шоён гузошта, дар барқарорсозии иқтисодиёт, таҳкими пояҳои давлатдорӣ ва эҳёи арзишҳои миллӣ саҳми арзанда доштанд. Имрӯз низ онҳо ҳамчун такягоҳи сиёсӣ, иҷтимоӣ ва маънавии давлат дорои масъулияти баланд мебошанд.
Дар Паём бо масъулияти баланд қайд гардид, ки рушди устувори кишвар аз сатҳи маърифату ҷаҳонбинӣ ва донишандӯзиву касбомӯзии ҷавонон вобастагии калон дорад. Аз ин рӯ, рушди соҳаи маориф, баланд бардоштани сифати таълим, густариши ихтисосҳои замонавӣ, маблағгузории таҳсил дар дохил ва хориҷи кишвар ва дастгирии олимони ҷавон дар маркази таваҷҷуҳи давлат қарор дорад.
Имрӯз садҳо донишҷӯи болаёқат бо дастгириҳои бевоситаи Президент дар беҳтарин донишгоҳҳои дохилу хориҷ таҳсил мекунанд. Ҳадаф ҳам ин аст, ки ҷавони тоҷик соҳиби донишҳои муосир, соҳибкасб, мустақилфикр ва дар айни замон содиқ ба арзишҳои миллӣ бошад. Зеро маҳз чунин насл метавонад пояҳои давлати миллӣ ва истиқлолияти давлатиро ҳифз намояд.
Пешвои миллат дар Паём аз ҳар як ҷавон даъват ба амал оварданд, ки аз имкониятҳои фароҳамовардаи давлат самаранок истифода бурда, аз илму дониш дур намонанд, ба меҳнату созандагӣ рӯ оранд ва дар тарғиби ғояҳои ваҳдат, дӯстӣ ва эҳсоси баланди худшиносии миллӣ ибрат бошанд. Зеро душманони рушди кишвар бештар ба шуур ва ҷаҳонбинии ҷавонон таъсир расонидан мехоҳанд.
Ҳифзи оромии ҷомеа, муқовимат ба ҷараёнҳои ифротгароӣ ва харобкорӣ, ҳимояи истиқлолияти сиёсӣ ва ваҳдати миллӣ пеш аз ҳама ба сатҳи масъулият ва иродаи сиёсиву ватандӯстии ҷавонон вобаста мебошад.
Дар ин замина, мақомоти иҷроияи ҳокимияти давлатии ноҳия фаъолияти ҷавонпарваронаро ҳамчун вазифаи муҳими давлатӣ мешуморад. Бо мақсади дастгирӣ ва ташаккули неруи зеҳнии ҷавонон як қатор барномаҳо, озмунҳо, курсҳои касбомӯзӣ, чорабиниҳои фарҳангиву варзишӣ ва ташаббусҳои ҷамъиятӣ роҳандозӣ гардидаанд.
Имрӯз дар ноҳия садҳо ҷавон дар бахшҳои саноат, кишоварзӣ, маориф, тиб, низоми идорӣ ва соҳибкорӣ фаъолият намуда, ба рушди иқтисодиву иҷтимоии маҳал саҳми назаррас мегузоранд. Бахусус, ҷавонони соҳибкор бо ташаббусҳои созандаи худ ҷойҳои нави корӣ таъсис дода, ба рушди иқтисоди миллӣ мусоидат мекунанд — ки ин яке аз самтҳои муҳимтарин дар сиёсати ҷавонон мебошад.
Муҳтарам ҳозирин!
Ҷавонони даврони Истиқлол бояд насли худшинос, масъулиятнок ва бедордил бошанд. Пешвоёни бузурги илму фарҳанг таъкид мекарданд, ки неруи ақлонӣ ва ахлоқии ҷомеа дар дасти ҷавонон аст. Бинобар ин, ҳар як ҷавон бояд дарк намояд, ки хизмат ба Ватан, ҳифзи арзишҳои миллӣ, эҳтироми забон, фарҳанг, модар — ватани азиз ва нитишонаи расидан ба камоли шахсӣ мебошад.
Пешвои миллат дар Паём бо итминони комил изҳор намуданд, ки ҷавонони тоҷик қодиранд кишварро ба сӯи мақсадҳои бузург — рушди устувор, ҷомеаи беҳбудманд ва давлати муосиру пешрафта раҳнамун созанд. Ин суханон бори дигар собит месозанд, ки ба насли ҷавон эътимоди бузург вогузор гардидааст ва амалигардонии ин эътимод масъулияти дучандаро тақозо менамояд.
Ҷавонони имрӯз — идомадиҳандагони роҳи шукуфоӣ ва ободии тоҷикон, ҳомилони парчами Истиқлол ва ҳимоягарони ваҳдати миллии мо хоҳанд буд.
Ҷавонон на танҳо ояндаи давлатанд — онҳо имрӯз низ неруи асосии созандагӣ, пешбарандаи сиёсати миллӣ ва такягоҳи давлатдорӣ мебошанд. Обру ва пайкари давлат аз рӯҳи ватандорӣ, донишмандӣ ва худогоҳии насли ҷавон вобастагӣ дорад.
Бигузор, ҳар як ҷавони тоҷик бо ифтихор аз Ватан, бо меҳр ба мардуми худ, бо масъулияти шаҳрвандӣ ва бо амали неку созанда дар таҳкими қудрати давлати миллӣ саҳмгузор бошад!
About The Author
